جوینت ونچر

  •   جوینت ونچر ( شرکت مشترک یا مشارکت انتفاعی )

 مشارکت انتفاعی یا   Joint Ventureتوافقی است بین دو یا چند شخص که بطور مشترک تعهد به انجام عملی را عهده دار می شوند . برای این منظور چنین اشخاصی باید اموال، علم و هنر خود را به اشتراک بگذارند و به صورت جمعی به کار گیرند. با این توضیح که این اشخاص نمی توانند سهامدار شرکت سرمایه یا جزو شرکای شرکت شخص باشند. عقد چنین قراردادی، اشتراک منافع و سود، حق کنترل برابر و وکالت متقابل را برای انجام امور جوینت ونچر حاصل میکند. به بیان دیگر، مفهوم مشارکت انتفاعی را می توان در قالب  شرکت به مفهوم مدنی آن تصور کرد که برای کسب منفعت در آینده  شکل می گیرد. در این رابطه شکل خاص شرکت عقدی منظور نظر قرار می گیرد و نه سایر اشکال شرکت.

    مشارکت انتفاعی به دو گروه کلی قابل تقسیم است:

  • مشارکت انتفاعی در قالب شرکت
  • مشارکت انتفاعی در قالب قرارداد

با بررسی کلی تعاریف قانونی، به طور خلاصه  می توان گفت که مفهوم مشارکت انتفاعی با مفهوم شرکت که در ماده 571 قانون مدنی ایران تعریف شده شباهت بسیار دارد. البته وجه تمایز مفهوم مشارکت انتفاعی با مفهوم شرکت عبارت از این است که مشارکت انتفاعی مشارکتی است به قصد فعالیت برای رسیدن به منفعت در آینده .

 توضیحا ت بیشتر در ارتباط با هریک از انواع مشارکت انتفاعی

  • مشارکت انتفاعی در قالب شرکت(Equity joint venture)

فعالیت های اقتصادی  و سرمایه گذاری شرکت های خارجی در ایران غالبا از طریق ایجاد یک  شرکت جوینت ونچر به همراه شرکت های ایرانی برنامه ریزی می شود. در این نوع از مشارکت انتفاعی، موافقت طرفین منجر به تشکیل شرکتی با شخصیت حقوقی مستقل می شود  که به آن شرکت مشترک یا جوینت ونچر گفته می شود. این توضیح لازم است که مفهومی که معمولااز اصطلاح جوینت ونچر در ذهن  تداعی می شود همین شرکت مشترک است حال آنکه این اصطلاح شکل دیگری را هم در بر می گیرد که جوینت ونچر به شکل یک قرارداد است. شرکت های جوینت ونچر با توافق متقابل شرکت ها و پس از دریافت مجوزهای لازم می توانند به صورت شرکت هایی کاملا مستقل به فعالیت پرداخته و مستقلااقدام به انعقاد قرارداد کنند. به موجب مقررات و قوانین فعلی ، میزان آورده  یا سرمایه طرف خارجی در شرکت جوینت ونچر محدودیتی ندارد و حتی تا میزان 100درصد نیز قابل قبول است.

  • مشارکت انتفاعی در قالب  قرارداد ( Non-Equity Joint Venture)

 در این نوع از مشارکت انتفاعی یا جوینت ونچرنیز شرکایی به یکدیگر می پیوندند  و قراردادی را به امضا می رسانند که می توان آن را نوعی مشارکت (به مفهوم بانکی آن) قلمداد کرد. عقد  این قرارداد برای انجام کاریا فعالیتی بازرگانی است که طرفین قرارداد، خواهان شراکت درسود  حاصل از آن هستند. با توجه به اینکه که نوع فعالیت نمی تواند  ماهیت قرارداد را تغییر دهد، بنابراین می توان هر نوع فعالیت تجاری را موضوع قرارداد جوینت ونچر در نظر گرفت. تمام وظایفی که درمشارکت انتفاعی شرکتی باید از سوی شرکت مشترک انجام شود، در مشارکت انتفاعی قراردادی بین اشخاصی تقسیم می شود که هریک بطور جداگانه انجام آنها را برعهده می گیرند. مهم ترین این امور، انجام کارهایی است که قرارداد اصلی به خاطر انجام آنها تدوین شده است.. در این رابطه، بسته به مهارت ها و توانایی های فنی  و مالی ، هر یک از شرکای مشارکت انتفاعی انجام قسمتی از کارها را بر عهده می گیرند و هر یک مسوول هزینه هایی هستند که در حین انجام کارها و ناشی از آن پرداخت می شود. نهایتا"می توان گفت هدف عمده از پذیرش سرمایه گذاری خارجی در هر کشور کمک به رشد و توسعه اقتصادی، کارآفرینی، اخذ و توسعه و جذب تکنولوژی روز و مــهــارت های مدیریتی همینطور ارتقای کیفیت تولیدات و افزایش توان صادراتی کشور است. به علاوه  تحولات جهانی در مسیر آزاد سازی هر چه بیشتر اقتصاد بین المللی، ایجاب می کند که سرمایه گذاری در بخش خصوصی افزایش یابد. یکی از مواردی که باعث جلب  سرمایه گذاری خارجی در هر کشور می شود، افزایش امنیت مالی و ثبات اقتصادی و برخورد مناسب با موارد مشابه سرمایه گذاری در کشور است، بدیهی است در کشوری که بطور بالقوه غنی و دارای منابع طبیعی سرشار است، نیل به این هدف جز با تدوین هوشمندانه مقررات مربوط به سرمایه گذاری خارجی و پیش بینی مقررات منعطف و همچنین مرجع صالح بی طرف در حل و فصل اختلافات فی مابین طرفین قرارداد یا شرکت جوینت ونچر، ممکن نمی شود